سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
373
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
از [ ثلث ديه ] كه در روايت معاوية بن وهب آمده همان منطوق صحيحه حلبى و ساير اخبار است كه ثلث شتر را اسقاط نموده و ديه را سى و سه شتر فرموده چه آنكه مقصود از ثلث ديه ، ثلث تحقيقى نبوده بلكه ثلث تقريبى و مسامحى مراد است كه همان سى و سه شتر مىباشد . ناگفته نماند اين صحت در جائى است كه جانى بخواهد ديه را نفس شتر بدهد امّا اگر از غير شتر بپردازد همچون قيمت آن مىبايد يك ثلث شتر را نيز حساب كرده و بدين ترتيب ثلث تحقيقى ديه كامله را بايد بدهد و اقوى از نظر ما اينست كه اگر از نفس شتر نيز خواست بپردازد بايد رعايت ثلث تحقيقى را بنمايد . قوله : و هى التى تخرج الى نقل العظم : يعنى در مقام اصلاح و ترميم بايد استخوان نقلشده را بجاى اصليش بازگردانند . قوله : امّا بان ينتقل الخ : مرحوم شارح مىفرماين : علّت اينكه اصلاح استخوان نياز بنقل دارد دو چيز ممكنست باشد : الف : آنكه استخوان از محل اصليش بجاى ديگر حركت كرده . ب : آنكه استخوان از جايش افتاده باشد . قوله : ما يخرج منها عظام صغار : ضمير در [ منها ] بمنقّله راجع است يعنى : جنايت منقّله آنست كه بواسطهاش استخوانهاى ريز از جايشان بيرون آمده باشند . قوله : حتّى يخرج منها فراش العظام : ضمير در [ منها ] به جنايت منقّله راجع است و مراد از [ فراش العظام ] استخوانهاى ظريف و باريكى است كه در جنب استخوانى قرار گرفتهاند كه بالاى مغز سر